تفاوت میان نسخههای «آزرمیدخت»
H-ghahremani (بحث | مشارکتها) |
H-ghahremani (بحث | مشارکتها) |
||
(۵ نسخهٔ میانیِ همین کاربر نمایش داده نشده است) | |||
سطر ۱: | سطر ۱: | ||
[[پرونده:آذرمیدخت.jpg|بندانگشتی|ملکه آذرمیدخت با تاج و چادر،Die Frauen des Orients in der Geschichte, in der Dichtung und im Leben،شوایگر، لرشن فلد، آماند|جایگزین=|300x300پیکسل]] | [[پرونده:آذرمیدخت.jpg|بندانگشتی|ملکه آذرمیدخت با تاج و چادر،Die Frauen des Orients in der Geschichte, in der Dichtung und im Leben،شوایگر، لرشن فلد، آماند|جایگزین=|300x300پیکسل]] | ||
[[پرونده:نقاشی- آزرمیدخت.jpg|بندانگشتی|370x370پیکسل|تصویر نقاشی منسوب به شاهدخت آذرمیدخت، اثر استاد شکیبا<ref>رامتین، ایرج (1390). ''پرتو ایزدی بانو: جایگاه و مقام زن در ایران باستان''. تهران: آیین تربیت. ص87.</ref>]] | |||
آزرمیدخت دختر خسرو پرویز و یکی زنان فرمانروای ایرانی بود. | آزرمیدخت دختر خسرو پرویز و یکی زنان فرمانروای ایرانی بود. | ||
{{TOClimit}} | {{TOClimit}} | ||
===زندگینامه=== | ===زندگینامه=== | ||
آزرمیدخت یا آذرمیدخت به معنی دختر همیشه جوان، دختر خسرو پرویز (590-628 م.) پادشاه ساسانی و خواهر [[پوراندخت]] بود.<ref name=":1">رامتین، ایرج (1390). ''پرتو ایزدی بانو: جایگاه و مقام زن در ایران باستان''. تهران: آیین تربیت. ص86.</ref> پس از فوت خواهرش، در جریان هرج و مرجی که بر کشور و دربار ایران حاکم بود، توسط بزرگان کشور به پادشاهی رسید. امّا پادشاهی او چهار ماه بیشتر طول نکشید. | آزرمیدخت یا آذرمیدخت به معنی دختر همیشه جوان، دختر خسرو پرویز (590-628 م.) پادشاه ساسانی و خواهر [[پوراندخت]] بود.<ref name=":1">رامتین، ایرج (1390). ''پرتو ایزدی بانو: جایگاه و مقام زن در ایران باستان''. تهران: آیین تربیت. ص86.</ref> پس از فوت خواهرش، در جریان هرج و مرجی که بر کشور و دربار ایران حاکم بود، توسط بزرگان کشور به پادشاهی رسید. امّا پادشاهی او چهار ماه بیشتر طول نکشید. آزرمیدخت در دوران کوتاه سلطنت خود پیگیر و دنبالهروی کارها و سیاستهای خواهرش پوراندخت و محبوب مردم ایران بود. وی برای خود وزیری انتخاب نکرد و با مردم به عدل و داد رفتار میکرد.<ref name=":0" /> | ||
آزرمیدخت مانند خواهرش پوراندخت در اداره کشور هیچ قدرت و ارادهای نداشت. همزمان با سلطنت او، هرمز پنجم، یکی از نوادگان خسرو پرویز، توسط سپاهیانش به پادشاهی منصوب شد.<ref name=":0">عقیقی بخشایشی، عبدالرحیم؛ عقیقی بخشایشی، حبیبه (1382). ''زنان نامی در تاریخ، فرهنگ و تمدن اسلامی''. تهران: نوید اسلام. ص591.</ref> | آزرمیدخت مانند خواهرش پوراندخت در اداره کشور هیچ قدرت و ارادهای نداشت. همزمان با سلطنت او، هرمز پنجم، یکی از نوادگان خسرو پرویز، توسط سپاهیانش به پادشاهی منصوب شد.<ref name=":0">عقیقی بخشایشی، عبدالرحیم؛ عقیقی بخشایشی، حبیبه (1382). ''زنان نامی در تاریخ، فرهنگ و تمدن اسلامی''. تهران: نوید اسلام. ص591.</ref> | ||
سطر ۱۱: | سطر ۱۱: | ||
<br /> | <br /> | ||
==منابع== | |||
[[رده:فرمانروایان زن]] | [[رده:فرمانروایان زن]] | ||
[[رده:زنان فعال سیاسی]] | [[رده:زنان فعال سیاسی]] |
نسخهٔ کنونی تا ۱۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۴۳
![](/zanan/images/thumb/9/9f/%D9%86%D9%82%D8%A7%D8%B4%DB%8C-_%D8%A2%D8%B2%D8%B1%D9%85%DB%8C%D8%AF%D8%AE%D8%AA.jpg/242px-%D9%86%D9%82%D8%A7%D8%B4%DB%8C-_%D8%A2%D8%B2%D8%B1%D9%85%DB%8C%D8%AF%D8%AE%D8%AA.jpg)
آزرمیدخت دختر خسرو پرویز و یکی زنان فرمانروای ایرانی بود.
زندگینامه
آزرمیدخت یا آذرمیدخت به معنی دختر همیشه جوان، دختر خسرو پرویز (590-628 م.) پادشاه ساسانی و خواهر پوراندخت بود.[۲] پس از فوت خواهرش، در جریان هرج و مرجی که بر کشور و دربار ایران حاکم بود، توسط بزرگان کشور به پادشاهی رسید. امّا پادشاهی او چهار ماه بیشتر طول نکشید. آزرمیدخت در دوران کوتاه سلطنت خود پیگیر و دنبالهروی کارها و سیاستهای خواهرش پوراندخت و محبوب مردم ایران بود. وی برای خود وزیری انتخاب نکرد و با مردم به عدل و داد رفتار میکرد.[۳]
آزرمیدخت مانند خواهرش پوراندخت در اداره کشور هیچ قدرت و ارادهای نداشت. همزمان با سلطنت او، هرمز پنجم، یکی از نوادگان خسرو پرویز، توسط سپاهیانش به پادشاهی منصوب شد.[۳]
آزرمیدخت از زیباترین زنان پارسی بود و خواستگاران بسیار برای همسری داشت. یکی از آنها فرمانروای خراسان «اسپهبد فرخ هرمز» از مدعیان سلطنت بود. آزرمیدخت نپذیرفت و چون اصرار کرد، شهبانو وی را به دیدار شبانه خواست و دستور قتل وی را صادر کرد. به سبب این ماجرا آزرمیدخت مورد کینه رستم فرخزاد، پسر فرخ هرمزد، قرار گرفت و در جنگ با وی کشته شد.[۲]
منابع
- ↑ رامتین، ایرج (1390). پرتو ایزدی بانو: جایگاه و مقام زن در ایران باستان. تهران: آیین تربیت. ص87.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ رامتین، ایرج (1390). پرتو ایزدی بانو: جایگاه و مقام زن در ایران باستان. تهران: آیین تربیت. ص86.
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ عقیقی بخشایشی، عبدالرحیم؛ عقیقی بخشایشی، حبیبه (1382). زنان نامی در تاریخ، فرهنگ و تمدن اسلامی. تهران: نوید اسلام. ص591.
نویسنده: سمیه سادات هاشمی